تو رفتی،
و حالا دیگر واژۀ بازیگری تنها شد.
چه روزی است امروز.
دراعماق نقش که بودی، تو نبودی،
همان بود که نقش میگفت و چشمها تسلیم بازی تو بود.
امروز و هیچ روز دیگری باور نمیکنم که نباشی.
راهت را می دانستی وهرگز برای دستیابی به بی ارزشها، از آن دور نشدی.
مظهر بزرگی، استقامت و جاودانگی هستی.
روحت شاد ای هنرمند بی همتا
برچسب:
نویسنده: پرنیا عباسی